ഇനി അവളെ മറക്കാം ….

അലമാരയില്‍ നിന്നും, അവള്‍ തന്ന ആദ്യ പ്രണയലേഖനം തപ്പിയെടുത്ത് പലതായി കീറി,അടുപ്പിലെ വിറകുകൊള്ളികള്‍ക്കൊപ്പം കത്തിച്ച് ചാമ്പലാക്കി.മേശ വലിപ്പില്‍നിന്നും, ഞങ്ങളൊരുമിച്ചുള്ള ആ പഴയ ഫോട്ടോ ആല്‍ബം പൊടിതട്ടിയെടുത്ത്,അതിലെ മാഞ്ഞു തുടങ്ങിയ വര്‍ണങ്ങളെ പലതരം നിറക്കൂട്ടുകള്‍ കൊണ്ട് കൂടുതല്‍ വികൃതമാക്കി.എട്ടാം ക്ലാസ്സിലെ പഴയ മലയാള പുസ്തകത്തിനകത്ത് ആരും കാണാതെ ഇത്രനാളും സൂക്ഷിച്ചുവെച്ച,അവള്‍ ആദ്യമായി തന്ന പ്രണയസമ്മാനം ;ആ ചുവന്ന റോസാപൂവ് പിച്ചിച്ചീന്തി നിലത്തിട്ടു ചവിട്ടിമെതിച്ചു..അവളുടെ പ്രഥമ ചുംബനം ഏറ്റുവാങ്ങിയ ഇടതു കൈയ്യിലെ മോതിരവിരല്‍ വാതിലിന്റെ വിജാഗിരിക്കിടയില്‍വെച്ച് ഞെരിച്ചമര്‍ത്തിക്കൊന്നു.അവളക്കിഷ്ടമാണെന്നു അവള്‍ പറയാറുണ്ടായിരുന്ന,എന്റെ കണ്ണുകള്‍ ചൂഴ്ന്നെടുത്ത് പിച്ചക്കാരന്റെ ഓട്ടപാത്രത്തിലിട്ടു.അയാള്‍ വേച്ച് വേച്ച് നടക്കവേ അവ ഓട്ടപാത്രത്തിന്റെ വിടവിലൂടെ താഴോട്ട് പോയി.തക്കം പാര്‍ത്തിരുന്ന ഒരു ചാവാലിപ്പട്ടി അതും കടിച്ചെടുത്ത്‌ എങ്ങോട്ടോ ഓടിപ്പോയി.അവളെ ആദ്യമായി നെഞ്ചോടു ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ച എന്റെ വലതുകൈ അറുത്തെടുത്ത്‌ കശാപ്പുകടയിലെ മാട്ടിറച്ചികള്‍ക്കൊപ്പം തൂക്കി.
ഇനി, അവളെ സ്നേഹിച്ച..അവളെ മാത്രം സ്നേഹിച്ച എന്റെ ഹൃദയം;അത് ഞാനെന്തു ചെയ്യണം??? ഞാനെന്റെ മാറ് കുത്തിത്തുരന്ന്‍ ഹൃദയമെന്നു പറയുന്ന ആ ശോഷിച്ച സാധനം പുറത്തെടുത്ത് ഞെളിയന്‍ പറമ്പിലെ മാലിന്യ കൂമ്പാരത്തിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു.അത് വഴി വന്ന തെരുവ് പിള്ളേര്‍ അത്യാര്‍ത്തിയോടെ അത് കടിച്ചു കീറി ഒരു നേരത്തെ വിശപ്പടക്കി.
എനിക്ക് സമാധാനമായി..അവളെ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നും തന്നെ ബാക്കിയില്ല. ഇനിയെനിക്കവളെ മറക്കാം.
ഞാന്‍ തിരിഞ്ഞ് നടക്കവേ പുറകില്‍ നിന്നാരോ ചോദിച്ചു “ഇന്ന് വാലന്റൈന്‍സ് ദിനമായിട്ട് എന്താ ഒറ്റയ്ക്ക് നടക്കുന്നത്?അവളെവിടെപ്പോയി?”